ՃԱՆԱՉԵԼ ԻՄԱՍՏՈՒԹՅՈՒՆ ԵՒ ԶԽՐԱՏ, ԻՄԱՆԱԼ ԶԲԱՆՍ ՀԱՆՃԱՐՈՅ  
Սկզբնաէջ
 
     
 

Տիեզերքի կենտրոնը յուրաքանչյուրիս ներաշխարհն է,
այն` աստեղնային «ճերմակ խոռոչներ» դեպի անսահմանություն:
  
Սույն տարածքը անհատական ոլորտ է, որտեղ կարտահայտվեն ոմանց խոհերը, իմաստախոսություններն
ու թռուցիկ դիտարկումները ընթացիկ իրադարձությունների, խնդրականների թե գաղափարների վերաբերյալ:
Հարկ չէ դրանց մեջ անպատճառ խոստովանություններ, դրույթներ թե մարգարեություններ որոնել: Իսկ եթե
այդուհանդերձ դրանք լինեն, ապա պետք է վստահել ժամանակի իմաստությանն ու անաչառ ճշմարտությանը:

 ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
( N° 26 )
 
    վարից վեր` ըստ հաջորդական  ամսաթվերի
    
23.10.2018 թ. - Տիեզերական իներցիա
27.10.2018 թ. -
Դեպի հավե՜րժ, դեպի հավե՜րժ...
27.10.2018թ.
            ԴԵՊԻ ՀԱՎԵ՜ՐԺ, ԴԵՊԻ ՀԱՎԵ՜ՐԺ1...
( www.eutyun.org/S/X/0712/X_071211_MiScenariPatmutyun.htm ):
    
  Երբ կազատվեք բոլոր կապանքներից՝ կդառնաք ձեր իսկ և ազատության գերին: Այդժամ հարկ է առավել վեր ու վեհ 
                               նպատակներ գտնել...

    Մեր ոդիականը սկսվեց «ԱՐՓԻԱԿԱՆ» («Արևորդյաց կամ Սասունցիների Պարը», www.eutyun.org/S/P/AAV/AV_Kino-Tatron.htm ) կինոսցենարից: Իրականում մեր «ջահել կյանքը» այդքան ողբերգական չէ, թերևս ընդհակառակը: Իմաստավորված է և բացառիկ բեղմնավոր: Մանկուց բոլոր խաղալիքների կազմաքանդումը մեզ հանգեցրեց մեծագույն մի շարք առեղծվածների լուսաբանմանը, մինչև էիզմի արարում: Անշուշտ, այն ամբողջությամբ չենք հրապարակել և հնարավոր էլ չէր: Սակայն, կյանքը մեզանով չի ավարտվում, ազգը՝ մեկ սերնդով: Հարկ էր հաջորդներին էլ բաժին ժառանգել: Առավել ևս, որ հրապարակվածը չի էլ սպառվել, սպառվածն էլ՝ դեռ չի մարսվել:

     2015 թ., ԷՈՒԹՅԱՆ 25-ամյա հոբելյանի հետ ավարտվեց սերնդական ընդամենը մեկ համեստ շրջան, իսկ գալիքը ոմանց համար՝ «ականապատված», այլոց համար «կանաչապատված» է խորախորհուրդ ու լուսավոր բացահայտումներով, մնացյալին թողնելով պեղումների և պրպտումների անսպառ մի անդաստան ( www.eutyun.org/S/E/E-Vodisakan/25-amyak.htm ): Այդ ցանկացած արարչագործի անսահման երանությունն է, ավելի քան փարավոնների, մագնատների կամ նույնիսկ տաղանդավոր արվեստագետների: Զի, ուսմունքներն այդքան հաճախ չեն ստեղծվում, առավել ևս տիեզերաբանական և էաբանական տեսլականները:

   Այսքանի և դառնությունների հետ լինելության բերկրանքը ժլատ չի եղել, անգամ «ծուղակային» գայթակղությունների ու գեղեցիկ խայծերի առումով (այդ մասին. շուտով հրապարակվելիք «Քանի դեռ կենդանի է Կաշչեյ Անմահը» հրատարկության, չորրորդ՝ «Cherchez la famme» մասում...):
     Ինչ վերաբերում է հալածանքներին, ապա դինոզավերը միջատներով ու միջակներով չեն հետաքրքրվում: Իսկ եթե ընդհակառակը այդ ձեր պարագան է, հպարտ եղեք: Քանզի.
Ասա ո՞վ ե քո թշնամին՝ ասեմ ո՞վ ես դու: Զի, նա պիտի լինի քո հակապատկերը.
Որքան կարևոր՝ այդքան պատվավոր, որքան կարևեր՝ նույնքան նենգավոր...
  
    Եվ հենց այդ է ոմանց պարագան, որոնք արդեն կենդանի խրտվիլակներ են: Նրանք անգամ հուշ թե հուշունցի չեն արժանանալու: Իսկ ԱԱԾ-ի պետ, ոմն գեներալ-գնդապետ, ըստ որի «Քանի նա կենդանի է, Վարպետյանը Հայաստան չպետք է մտներ» , 11.02.2016 թ.՝  ԷՈՒԹՅԱՆ 25-ամյա հոբելյանից մի քանի ամիս անց լքեց աշխարհը ( www.eutyun.org/S/2/AVG/AVG_151015_Kashchey-1.htm ): Իսկ 04.06.2018 թ. մեր հոբելյանից ընդամենը մեկ շաբաթ առաջ Հայաստանի մուտքի արգելքը մեզանից հանվեց ( վստահ իշխանափոխությամբ և հենց այդ առիթով  )...
 
Ահա, այսպիսի տրամադրությամբ էինք սպասում ԷՈՒԹՅԱՆ հոբելյանին, որից  ակնկալում էինք սկսվել մեր ազատագրումն ու առավել համարձակ անելիքների մի նոր շրջան: Մինչև.  

Լույսի վերին ջրվեժ,
դեպի հավե՜րժ, դեպի հավե՜րժ...

   1 Գծանկարը «ԱՐՓԻԱԿԱՆ» էպիկական քնարերգությունից (գծանակարները՝ մերը ): Մարսել 1985թ.: Հ. Ուզունյան գրական Առաջին մրցանակ: Տե՛ս նաև Ս. Փարաջանովի խոսքը.  www.eutyun.org/S/P/AAV/AV_ManuscriptsAndDocs.htm

            Ալեքսանդր Վարպետյան





2
7 հոկտեմբեր 2018 թ.          





       
23.10.2018թ.                                     
                              
          ՏԻԵԶԵՐԱԿԱՆ ԻՆԵՐՑԻԱ1
   
  «Այն` ինչ ժառանգել են ձեր նախնիք, հարկ է այլորեն վաստակեք ինքներդ: Հակառակ դեպքում այն երբեք ձերը չի լինի»:  Յ.Վ.Գյոթե
 
     Կենսատեսակի պահպանման բնազդը հատուկ է բոլոր գոյաձևերին: Եվ այդ ոչ միայն դրանց, այլև՝  ֆիզիկական գոյացություններին, ինչպես աստղերը, մոլորակները և երկնային այլ մարմինները: Այդպես, ամեն վայրկյան տիեզերքում մահանում և վերակազմավորվում են նորերը, ավելի ու ավելի խրթին, ավելի ու ավելի հագուրդ տարբեր քիմիական միացություններով և ավելի ու ավելի մոտենալով կենսածնության պայմաններին կամ օժանդակելով դրանց: Նույնը և կենսաձևերի պարագայում, ինչը ներկայանում է որպես սերնդափոխություն, ժառանգականություն, կենսափորձի փոխանցում, միմետիզմ ( կենսափորձի յուրացում նմանակումների միջոցով ) և աշխարհի արարումից սերվող կենսահոգեբանական իներցիա ( կենսաբանական և հոգեբանական ինֆորմացիաների շրջանառություն ): Կեցության մեջ այն առնում է նախ ծնողական դաստիարակության, ապա համայնքային թե քրմական ինիցիացիայի բնույթ,  իմաստասիրական անտիկ դպրոցներից մինչև կրթական արդի համակարգերի տարաբնույթ կառուցվածքներ, ուսուցողական հակում և մանկավարժական բանակ:
   Եվ ոչ միայն այդպես:

   Մշակութային, գիտական թե փիլիսոփայական ողջ ժառանգությունը սերնդե-սերունդ կուտակվում և փոխանցվում է ամբողջ մարդկությանը և նոոսֆերա-ներոլորտին
2: Այդպես, այն  «կոնվեկցիոն շրջանառության» սկզբունքով նախապատրաստում է իր էացումն ու անցումը այլ մեկ գոյավիճակի, մինչև «վերջնական վիճակ» 3 : Այնինչ, այդ ֆիզիկական էվոլուցիան և կենսահոգեբանական իներցիան տրվել է կատարելապես աննյութական Եզակիությունից 4 բխող Բինգ Բանգից սկսյալ, ըստ «բաբախող Տիեզերք» մոդելի ձգվելով դեպի վերստին ելակետ: Այն ինքը «ժառանգականության» մի «մեգաօրինակ» է, նախորդ տիեզերքների կրկնման և էվոլյուցիայի սկզբունքով ( կենդանաշրջանում՝ տարեկան ցիկլերի շրջանառություն, բրահմայականության մեջ Բրահմայի «գիշերներն ու ցերեկները»,  ֆիզիկայում և փիլիսոփայության մեջ՝  «կոնվեկցիոն շրջանառության» օրինաչափությունը, դոմինոյի էֆեկտ և շարժումն ինքը ):  Ժառանգականության ֆենոմենը մենք գիտեինք միայն մասնակիորեն, բայց չգիտեինք, որ այդ համատիեզերական սկզբունք է՝  իր «Թեմա և վարիացիաներ» ամենատարբեր հոլովումներով: Մինչդեռ, հոգևոր ժառանգականության և ուսուցման առաքելությունը երևակվել է շատերիս ձգտումներում ու նաև պոետների տեսլականներում, ինչպես օրինակ Ռիչարդ Բախի «Ճոնաթան Լիվինգստոնը ճայը» բանաստեղծական նովելում 5:

  Այսու, մենք ևս հերթական անգամ բացահայտում ենք տիեզերական ֆենոմենների համատարած բնույթը գոյության բոլոր ասպարեզներում և ամենատարբեր դրսևորումներով, ինչը էիզմի հիմնադրույթներից մեկն է: Ըստ այդմ, տիեզերքն ու բնությունը իրենց քաոտիկ անկազմակերպվածության մեջ, ըստ էության ներկայանում են որպես խիստ համակարգված և ենթակա որոշակի օրինաչափություններին:

   Եվ մենք, փոքրիկ մի ազգի մի բուռ ներկայացուցիչներ, նույն «կոնվեկցիոն շրջանառության» սկզբունքով, հարստացնում, հաջորդ սերունդներին և մարդկությանն ենք ձգտում փոխանցել մեր նախնիներից ժառանգած հոգևոր գանձարանը՝  ի դեմս Է-ԷՈՒԹՅՈՒՆ աստվածության, երբեմնի հասկացության և արդ համամարդկային ճանաչողության հետ համադրված էիզմ ուսմունքի: Ցայստեղ դրա համար հազարավորներ լինելու անհրաժեշտություն չի եղել և այսօր էլ չկա: Չկա նաև իշխանական թե ակադեմիական շրջանակների անպատճառ աջակցության անհրաժեշտություն:  Այդ նրանց ֆունկցիան չէ, ոչ էլ խելքի բանը, իսկ պահպանողական ակադեմիաներում սկզբունքորեն ոչինչ նոր չի ծնվում: Նորը միշտ էլ ծնվում է  այդ շրջանակներից դուրս, ինչպես երբեմնի քրմական ավանդույթներում- անտիկ դպրոցներում կամ Քրիստոսի առաքյալների պարագայում, բավական է լինել նախ մեկ բուռ հավատավորներ և իներցիոն փոխանցողներ, թեկուզ մերձավորներին ու նրանց զավակներին: Այն էլ ոչ անպատճառ նույն տարածքում ու ժամանակում: Այդ գերկարևոր առաքելությանը կարող է նաև իր որոշիչ նպաստը բերել նախատեսվող ԷՈՒԹՅՈՒՆ հիմնադրամը: Այն միակն է, որ ունի այդ առաքելության կայացման բոլոր կռվաններն ու գործոնները: Իսկ մնացյալը կգտնի իր ճանապարհը, ինչպես ջուրը, «թռչող գաղափարները» կամ ձայնը ընկալունակ ականջի ճամփան:

     Եվ բնավ չի բացառվում, որ այդ լինի ընկալունակ և արարչագործ մի գալիք սերունդ, ինչպես եղել է բազմիցս: Բոլոր դեպքերում էիզմի Խորհուրդը խորին երբևէ կհասնի մարդկությանը: Երիցս առավել, որ այն իր բյուրհազարամյա կենսափորձով որոնել է այդ, հաճախ մոտենալով և մասնակիորեն ձևակերպվելով, նույն տիեզերական իներցիայի, «կոնվեկցիոն շրջանառության» թե պարզ ժառանգականության սկզբունքներով:
  Ինչ վերաբերում է գոյաբանական խնդրականներին, ապա դրանք զուտ կեցական, երևութական ու անցողիկ հանգամանքներ են: Այնպես՝ ինչպես մեր մարմինները, նամակների ծրարները և ամենայնի փաթեթավորումները...

   1Մարմնի դադարի կամ հավասարաչափ ուղղագիծ շարժման վիճակ։ Տվյալ դեպքում՝ պարզապես շարժման:

  
2Երկրի եռահարկ կառույցի երրորդ՝ աննյութական շերտը, ֆիզիոլորից ( նյութական մոլորակը իր ֆիզիկական էներգատեսակներով ) և կենսոլորտից հետո (կենսանյութի ու կենսաէներգիաների ամբողջությունը, ներոլորտ ): Համահունչ նյութ-էներգիա-ինֆորմացա ( ապա էության...) գոյացությունների:

   3 Կիբեռնետիկական առումով, ըստ նպատակահարմարության ամեն մի ինքնակարգավորվող բնական կամ արհեստական համակարգի  որևէ ալգորիթմով  տրված վիճակ (գործողության նախնական տվյալներ)  և այնպիսի կառուցվածք, ինչպես նաև նրանում տեղի ունեցող պրոցեսների այնպիսի ուղղվածություն, որոնք ապահովում են համակարգի որոշակի վերջնական վիճակը:

  4 Նախատիեզերական մի աննյութական և չնչնագույն մի վիճակ, տեսականորեն հագուրդ վիրտուալ գոյացություններով , տարորակ էներգիաներով և ինֆորմացիաներով , երևակայական տարածությամբ և ժամանակով, ըստ ոմանց՝  էյդոսներ-նախագաղափարներով (Սոկրատես, Պլատոն և այլք ), մոնադներով ( մոնադոլոգիա, Գ.Վ.Լայբնից ), ըստ էիզմի՝ գերԷությամբ և ածացյալ էություններով, որոնք կերևակվեն ֆիզիկական տիեզերակազմավորման հետ: Այսինքն, ամենայնի նախատիպերով, որոնք կյանք կառնեն, ինչպես գենետիկական ինֆորմացիաները: Եվ հենց այս առումով Եզակիության բնութագրում որպես ԳԵՐԷՈՒԹՅՈՒՆ ամենաճշմարտամոտն է: Զի, ամենայնի էությունները մնում են ցանկացած երևույթի ընդերքում, ինչպես ֆենոմենների ընդերքում՝(հուն. երևացող)  նոումենը (հուն. nooumenon-
գաղափարներ, noos-միտք արմատով ): Եվ ինչպես ըստ էիզմի.
  ԵՐԵՎՈՒՅԹԸ ԱՅԴ ԵՐԵՎԱԿՎԱԾ ԷՈՒԹՅՈՒՆՆ Է, ԷՈՒԹՅՈՒՆԸ՝  ՉԵՐԵՎԱԿՎԱԾ ԷՈՒԹՅՈՒՆԸ...
( «էՈՒԹՅՈՒՆ» հատոր, Երևան 1995, էջ 561 ):

   5Մի ճայ, ով իր կյանքում թռչելու ունակությունը չի դիտարկում որպես ուտելիք հայթայթելու միջոց, այլ  որպես բարձր արժեք, որպես արվեստ և որպես ապրելու ու կյանքի իմաստ: Իր թռչելու հնարավորություններում և անսահման ազատության փնտրտուքների մեջ նա գտնում է իր նման ևս մի երամի, որտեղ թռչելը նորից դիտարկվում է որպես բարձր արժեք և կատարյալին ձգտելու ուժ ու միջոց: Հետագայում, Ջոնաթան Լիվինգսթոնը նորից ետ է վերադառնում, որպեսզի արդեն սկսնակ թռչողներին սովորեցնի  թռչելու արվեստը և իմաստը, նրանց հասկացնելու, որ թռռչելու ունակությունը հարկավոր չէ օգտագործել միայն ուտելիք հայթայթելու համար, այլ այն օգտագործել  որպես կատարյալին հասնելու և կատարելագործվելու միջոց: Ի վերջո Ջոնաթան ճայը օդում շողարձակումը է և իր սաների հայացքի տակ անհետանում երկնքի անհունում...



         Ալեքսանդր Վարպետյան                                   Մարսել, 23 հոկտեմբերի 2018 թ.